Bulunmadik bir hediye sanmisti sevgilisini

Oysa tas gibi kaya gibi bir adamdi

Elleri kollari oynakti.

Biz aklini kaybeden arkadaslarimizin odasinda pencere gibi kalakalirdik

Icimiz disimiz gecirirdi onlari ama onlar bizi gecemezdi.

Ya onlar akillanacakti ya biz delircektik

Ama bir kol mesafeden ikisi de zor oluyordu

Once bir sarilacaktik

Sarilip da sevismeden durabilirsek eger belki icimizden disimiza bir sey oynayacakti

Akilli, deli degil baska bir sey olacaktik.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s